Start Nasz Patron

Nasz Patron

PATRON ZESPOŁU SZKÓŁ NR 16 w BIAŁYMSTOKU

Maria Grzegorzewska 1888 - 1967



„Każdy ma prawo do szczęścia
i swojego miejsca w społeczeństwie”

 

Maria Grzegorzewska urodziła się 18 kwietnia 1888 r we wsi Wołuczy koło Rawy Mazowieckiej, jako najmłodsze, szóste dziecko Adolfa i Felicji Grzegorzewskich. Edukację rozpoczęła na pensji w Warszawie, skąd później przeniosła się do prywatnej szkoły pani Pauliny Helwek, którą ukńczyła w 1907r. Po kursie przygotowawczym wstąpiła na studia (1909r) na wydziale przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Utrzymywała się korepetycji i nauk w prywatnych domach. Z powodu choroby przerwała studia, ale po krótkiej przerwie wstąpiła na Międzynarodowy Fakultet Pedagogiczny w Brukseli (1913). Wybuch I wojny uniemożliwił jej studiowanie w Brukseli, jednak udało się jej przedostać do Londynu, by tam kontynuować naukę. Następnie studiowała psychologie na Sorbonie, gzie w 1916 r uzyskała tytuł doktora filozofii. Po uzyskaniu doktoratu Maria Grzegorzewska rozpoczęła pracę z niepełnosprawnymi intelektualnie. Była nauczycielka w paryskiej szkole dla dzieci opóźnionych w rozwoju, gdzie odnosiła spore sukcesy pedagogiczne. W 1919 r powróciła do Polski, gdzie podjęła pracę w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Zajmowała się szkolnictwem specjalnym, poczyniła wiele działań mających na celu spopularyzowanie twego rodzaju szkół. Zakładała szkoły specjalne, organizowała szkolenia dla kadry nauczycielskiej. W 1919 r założyła Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej i została jego dyrektorką. Naczelnym hasłem instytutu były słowa „Nie ma kaleki – jest człowiek”. Opracowała metodę rewalidacyjną zwaną „metodą ośrodków pracy” i spopularyzowała ją. Od 1924 r do końca swego życia redagowała czasopismo „Szkoła specjalna”. W 1930 r otworzyła Państwowy Instytut Nauczycielski, który prowadziła do 1935r. W okresie wojny i okupacji Maria Grzegorzewska pracowała w szkole specjalnej jako nauczycielka. Pomimo choroby serca, brała udział w tajnej działalności oświatowej Delegatury Rządku Londyńskiego, pracowała nad kształceniem nauczycieli. Działała w konspiracji, brała udział w Powstaniu Warszawskim w służbie sanitarnej. Po wojnie kierowała Instytutem Pedagogiki Specjalnej. W latach 1958–60 była profesorem w Katedrze Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1960 r choroba serca zmusiła ją do zrezygnowania z kierownictwa Instytutem. Zmarła 7 maja 1967 r na atak serca. Całe swe życie poświeciła bezkompromisowej walce o pełne prawo do nauki, pracy i do szacunku osoby niepełnosprawnej. Zasługi Marii Grzegorzewskiej są ogromne, jest twórca pedagogiki specjalnej oraz inicjatorem i organizatorem systemu kształcenia specjalnego w Polsce.